Obecnie do mrożenia zarodków stosuje się przede wszystkim witryfikację - metodę bardzo szybkiego schładzania. Zarodki są wcześniej zabezpieczane substancjami ochronnymi, a następnie przechowywane w bardzo niskiej temperaturze w zbiornikach kriogenicznych. Witryfikacja ogranicza powstawanie kryształów lodu, które mogłyby uszkodzić komórki zarodka.

Przeżywalność prawidłowo zakwalifikowanych zarodków po rozmrożeniu jest według aktualnych danych klinicznych wysoka. W czasie przechowywania rozwój zarodka pozostaje zatrzymany - upływ czasu w kriokonserwacji nie powoduje biologicznego starzenia się zarodka.

Zarodki są oceniane przez embriologów i kwalifikowane do mrożenia na podstawie ich rozwoju oraz jakości morfologicznej. Najczęściej mrożenie odbywa się na etapie blastocysty - w 5. lub 6. dobie rozwoju zarodka - choć w określonych sytuacjach może zostać wykonane wcześniej.

Po witryfikacji zarodki są odpowiednio oznakowane i przechowywane w przeznaczonych do tego zbiornikach kriogenicznych. Decyzję o kwalifikacji do mrożenia podejmują embriologowie na podstawie oceny jakości i stadium rozwoju każdego zarodka.

Szczegółowe zasady dotyczące przechowywania oraz dalszego postępowania z zarodkami wynikają z przepisów prawa i dokumentacji zawieranej z kliniką. Pacjenci otrzymują informacje dotyczące ich konkretnej sytuacji na etapie formalnym leczenia.

Dla pacjentów, którzy mają zamrożone zarodki po wcześniejszej procedurze in vitro, kolejna próba nie wymaga ponownego przechodzenia całej procedury od początku. Nie ma potrzeby ponownej stymulacji jajników ani punkcji.

Kolejnym etapem jest przygotowanie do transferu rozmrożonego zarodka - FET (Frozen Embryo Transfer). Przed transferem lekarz ocenia sytuację zdrowotną pacjentki i wybiera odpowiedni sposób przygotowania endometrium. Zarodek jest rozmrażany w laboratorium i oceniany przez embriologa bezpośrednio przed procedurą.

Sam fakt wcześniejszego mrożenia nie oznacza, że transfer ma mniejszą szansę powodzenia. Skuteczność leczenia zależy zawsze od wielu czynników - między innymi od jakości i potencjału rozwojowego zarodka, wieku pacjentki w momencie pobrania komórek jajowych oraz jej aktualnej sytuacji klinicznej.

Jeśli po wcześniejszym leczeniu pozostały zamrożone zarodki i pojawia się myśl o kolejnym dziecku, warto zgłosić się na konsultację jeszcze przed rozpoczęciem przygotowania do transferu.

Bezpieczeństwo kriokonserwacji i transferów mrożonych zarodków jest od lat przedmiotem badań. Dotychczasowe dane potwierdzają, że witryfikacja jest uznaną i powszechnie stosowaną metodą w leczeniu niepłodności. Badania nad wynikami położniczymi i zdrowiem dzieci po zastosowaniu różnych technik wspomaganego rozrodu są nadal prowadzone.

Lekarz dobiera sposób postępowania do sytuacji konkretnej pacjentki i przebiegu jej leczenia - nie w oparciu o ogólne porównania metod.

W OVIklinice zarodki przeznaczone do kriokonserwacji są oceniane przez zespół embriologów i mrożone metodą witryfikacji. Jeśli po wcześniejszym leczeniu pozostały zamrożone zarodki i rozważany jest kolejny transfer - pierwszym krokiem jest konsultacja z lekarzem, która pozwala ocenić aktualną sytuację zdrowotną i zaplanować przygotowanie do FET.